۲۲مه ۲۰۲۵ - یک مطالعه اخیر که در ژورنال Cardiovascular Diabetology منتشر شده است، نشان داد که ساکوبیتریل/والزارتان، ترکیبی از یک مهارکننده نپریلیزین و یک مسدود کننده گیرنده آنژیوتانسین، ممکن است با تعدیل مسیرهای التهابی، کاردیومیوپاتی دیابتی (DbCM) را بهبود بخشد.

این داروی دوکاره که به دلیل نقشش در مدیریت نارسایی قلبی شناخته شده است، پتانسیل پرداختن به التهاب زمینه ‌ای مرتبط با DbCM را نشان می‌ دهد.

در هر دو محیط بالینی و آزمایشگاهی، ساکوبیتریل/والزارتان به طور موثری فعالیت نپریلیزین پلاسما را کاهش داد. در بیماران دیابتی مبتلا به نارسایی قلبی پیش‌ بالینی با کسر جهشی حفظ‌ شده (HFpEF)، فعالیت بالاتر نپریلیزین پایه با بدتر شدن عملکرد قلبی در طول ۱۸ماه مرتبط بود.

درمان با ساکوبیتریل/والزارتان اختلال عملکرد دیاستولیک و بازسازی پاتولوژیک را در موش‌ هایDbCM  بهبود بخشید، اثراتی که با والزارتان به تنهایی مشاهده نشد. توالی ‌یابی RNA تک هسته‌ ای نشان داد که DbCM پیشرونده با التهاب مزمن درجه پایین مشخص می ‌شود که با افزایش نفوذ مونوسیت ‌های پیش‌التهابی (Ccr2+ Ly6c^hi) و کاهش ماکروفاژهای MHC-II مشخص می ‌گردد. درمان با ساکوبیتریل/والزارتان از این تغییرات التهابی جلوگیری کرد. تجزیه و تحلیل بیشتر، فاکتور تنظیمی اینترفرون ۷ (IRF7) را به عنوان یک واسطه مرکزی در اثرات تعدیل ‌کننده سیستم ایمنی دارو شناسایی نمود.

مطالعات آزمایشگاهی نشان داد که جزء مهارکننده ی نپریلیزین، LBQ657، همراه با والزارتان، بیانIRF7  القا شده توسط گلوکز را سرکوب کرده و فعال ‌سازی فیبروبلاست ‌های قلبی را کاهش می ‌دهد.

این یافته‌ ها نشان داد که فواید ساکوبیتریل/والزارتان در DbCM فراتر از اثرات همودینامیک است و در تعدیل پاسخ ‌های ایمنی و التهاب نقش برجسته ای دارد. این عمل تعدیل ‌کننده ی سیستم ایمنی ممکن است یک مسیر درمانی جدید برای جلوگیری از پیشرفت DbCM به نارسایی قلبی آشکار ارائه دهد.

منبع:

https://medicaldialogues.in/cardiology-ctvs/news/sacubitrilvalsartan-may-improve-diabetic-cardiomyopathy-via-immunomodulation-of-inflammation-study-148514